Dlaczego Behawioralnie?

Człowiek w kontekście
Nie da się zrozumieć czyjegoś cierpienia, redukując je do listy objawów.
Każde doświadczenie psychiczne ma swoje znaczenie w kontekście życia danej osoby – jej historii, relacji i aktualnej sytuacji.
Dlatego w psychoterapii behawioralnej punktem wyjścia jest diagnoza funkcjonalna, która pozwala zrozumieć, jak dane zachowania i doświadczenia psychiczne powstają i czemu służą w życiu konkretnego człowieka.

Psychoterapia nie polega na dopasowaniu do „normy”
Celem psychoterapii nie jest przybliżenie człowieka do statystycznej średniej i “normalności”.
Zdrowie psychiczne to rozwijanie mądrości i swobody z relacją z własnym wnętrzem oraz budowanie życia
w wybranym przez siebie kierunku.
Osoba, która rozwija swoje kompetencje psychologiczne, zyskuje większą swobodę w decydowaniu o tym, kim chce się stać i jak chce żyć. Bez tych kompetencji osoba może utknąć w życiu oraz wieść życie zależne od okoliczności wewnętrznych, zewnętrznych i historycznych.

Cierpienie jest częścią życia
Świat nie jest zbudowany tak, aby możliwe było tylko wąskie spektrum doświadczeń – życie bez lęku, smutku, złości. Zwłaszcza wartościowe, witalne życie będzie zawierać także trudne emocje, wątpliwości czy ból.
Psychoterapia pomaga uczyć się poruszać w świecie, w którym istnieje pełen zakres ludzkich przeżyć i jest on częścią dobrze prowadzonego życia.

Myśli i emocje mają znaczenie
Współczesny behawioryzm uwzględnia wagę wewnętrznego doświadczenia – myśli, emocji i uczuć.
Nie można skutecznie pomagać drugiej osobie bez zrozumienia tego, jak myśli i jak przeżywa.
Dlatego psychoterapia rozwija świadomość własnych procesów psychicznych oraz nowe sposoby reagowania na nie.

Zmiana zachodzi także w działaniu
Rozumienie własnych przeżyć jest tylko częścią odpowiedzi na cierpienie.
Ważnym elementem jest również eksperymentowanie z nowymi sposobami działania – w relacjach, w pracy,
w sposobie traktowania samego siebie.
Nowe doświadczenia pozwalają stopniowo wychodzić poza schematy wyuczone w cierpieniu i angażować się w życie
z nowych powodów i na świeże sposoby.

Psychoterapia jest relacją
Psychoterapia nie jest jedynie zastosowaniem technik oraz mechanicznym przetwarzaniem rzeczywistości.
Jest spotkaniem dwóch osób – klienta i terapeuty – które wspólnie pracują nad zrozumieniem trudności
i poszukiwaniem nowych dróg działania. Tę relację opisuje metafora dwóch gór, gdzie dwie osoby wspinają się jednocześnie na różne szczyty, widzą z nich odmienne krajobrazy, a mimo to pozostają w kontakcie i komunikują swoje perspektywy.
Dlatego tak ważne są rozwój osobisty psychoterpeutów, jego proces własny oraz regularna superwizja, aby podczas swojej wspinaczki mogli widzieć różne perspektywy oraz przyjmować informacje zwrotne.